سولفور‌زدايي از روغنهاي پايه Group I به روشي متفاوت از روش‌هاي هيدروژناسيون (چالش داخلی)

در کشور ایران تولید روغن‌های پایه گروه II تا IV  مرسوم نبوده و تولیدکنندگان روغن‌های پایه، بر تولید گروه یک (Group I) روغن‌های پایه متمرکز هستند. در گروه یک، ترکیبات اشباع کمتر از 90%، میزان اشباع بیش‌تر از ppm300، شاخص گرانروی 80-110 بوده و تولید و پالایش به‌ روش جداسازی حلال انجام می‌شود.

این گروه از روغن‌ها با توجه به ماهيت خوراك مورد استفاده (لوبكات: برش‌هاي روغني نفت خام) داراي مقادير متفاوتي گوگرد از 5000 الي 15000 ppm گوگرد مي‌باشند. وجود تركيبات گوگردي (هتروآروماتيك‌ها) و تركيبات غير‌اشباع در روغن‌های پايه نه‌تنها موجب تضعيف عملكرد فرآورده نهايي از جمله كاهش پايداري اكسيداسيون و افزايش خوردگي شيميايي مواد در تماس با روانكار مي‌گردد بلکه آثار زیست‌محیطی مخربی برجا می‌گذارد.

چالش: سولفورزدايي از روغن‌هاي پايه گروه یک (Group I) از حداكثر ppm10000 به حدود ppm300

محدوديت‌ها: با توجه به نزديكي موقعيت پالايشگاه نفت پارس با مناطق شهري و محدوديت فضاي مفيد پالايشگاه، ايجاد پلنت سولفورزدايي با استفاده از فرآيندهاي هيدروژناسيون – ساخت يونيت هيدروژن ژنريتور – و همچنين تاور فلر براي سوزاندن گازهاي هيدروژن سولفوره به‌خاطر وجود ملاحظات ايمني و مسائل آلودگي هوا در مجاورت كلان شهر تهران، مطلوب نيست.